کوه به یاد می آورد، باد به یاد می آورد، ما به یاد می آوریم: ساختمان تیم آنجی - گروهی به تنهایی فراتر از یک نفر می رود

گرمای اولیه تابستان در ماه مه بی سر و صدا به شانگهای نفوذ کرده بود. صبح روز پانزدهم به سمت انجی به راه افتادیم.

این یک سفر معمولی نبود - برای ما، گروهی از شرکا که در محل کار به یکدیگر اعتماد دارند، یک «سفر شارژ مجدد» دو روزه و یک شبه بود.

01 بر فراز ابرها - آزادی در 1168 متر

مسیر سه ساعته با خنده و پچ پچ پرواز کرد. چشم‌انداز آنجی ملایم‌تر از آن چیزی بود که تصور می‌کردیم، اما چیزی که حتی قبل از مناظر ما را شفا داد، غذای اصیل مزرعه‌ای بود – سوپ مرغ کهنه، گوشت خوک آب‌پز با شاخه‌های بامبو، سبزیجات فصلی سرخ‌شده... مواد ساده و در عین حال آرامشی غیرمنتظره رضایت‌بخش.

با شکم پر، ما به طور رسمی اولین ایستگاه را شروع کردیم - Cloud Above Grassland.

تله کابین به آرامی بالا رفت و سر و صدای شهر را پشت سر گذاشت. وقتی به ارتفاع 1168 متری از سطح دریا رسیدیم، ابرها از کنار آن عبور کردند و منظره کاملاً باز شد - کوه‌های غلت‌خورده، دریایی از بامبو. برای چند ثانیه، همه ساکت شدند - نه برای عکس گرفتن، بلکه واقعاً شگفت زده شدند.

اما به زودی سکوت با فریاد شکسته شد.

در کشتی دزدان دریایی، شجاعان پشت سر نشستند و بی‌باک فریاد می‌زدند، در حالی که ترسوها در وسط چشمان خود را می‌فشارند و فریاد می‌کشیدند. صدای خنده در بالای کوه پیچید.

در شیب کشویی چمن، برخی با چشمان بسته به سرعت پایین آمدند، برخی دیگر فریادهای وحشیانه سر دادند.

در پیست کارت کارت، نسخه خودمان از Fast & Furious را به نمایش گذاشتیم - دوی سرعت مستقیم و پا زدن روی گاز.

روی پل شیشه‌ای، عده‌ای نرده‌ها را در دست گرفتند و به امتداد خزیدند، در حالی که برخی دیگر با دست‌های باز گام برداشتند - پرتگاهی بی‌ته زیر پایشان، اما تشویق و لبخندهای شیطانی در چشمان یکدیگر می‌درخشید.

در آن لحظه، هیچ عنوان شغلی وجود نداشت - فقط یک دسته از بچه های بیش از حد رشد کرده بودند که زمان زندگی خود را داشتند.

02 کوهستان - "استادان بازیگر" گرگینه

با فرا رسیدن شب، ما به خانه‌ای کوهستانی رفتیم. هیجان روز به تدریج فروکش کرد و جای خود را به کباب داغ روی کباب داد – سیخ بره، بال مرغ، ذرت…

اما نقطه برجسته واقعی بعد از شام رخ داد: چندین دور بازی Werewolf.

«وقتی تاریک است چشمانت را ببند» - این عبارت رمز شب شد. هر رأی یک نبرد روانی بود، هر بیانیه ای یک سخنرانی بداهه بود. آنقدر می خندیدیم که شکممان درد می گرفت و تا زمانی که صورتمان قرمز شد بحث می کردیم. اما همه ما می‌دانستیم - این نوع صداقت بی‌حفاظ، ارزشمندترین پیوند تیم است.

03 معبد هزار ساله - یک پیاده روی شانه به شانه

صبح روز بعد، هوای کوهستان تازه و ترد بود. برای پیاده روی به معبد لینگ فنگ رفتیم.

در اعماق جنگل پنهان شده بود، معبد باستانی به راحتی قابل دسترسی نبود. پله های سنگی بالا و پایین پیچیدند، برخی ملایم، برخی شیب دار. وقتی انرژی کسی کم می شد، دستی بی سر و صدا دراز می شد. وقتی کسی عقب می افتاد، یکی جلوتر همیشه می ایستد و منتظر می ماند.

"صبر کن، تقریباً رسیده ایم" - افراد مختلف آن را بارها و هر بار از ته دل می گفتند.

وقتی بالاخره جلوی معبد قدیمی ایستادیم و به مسیری که بالا رفته بودیم نگاه کردیم، لبخندهای نفس گیر رد و بدل کردیم. هیچ چیز به اندازه پیمودن یک جاده سخت با هم وزن کلمه "تیم" را نمی آموزد.

ظهر، دوباره از غذاهای خلاقانه در مزرعه لذت بردیم. مالک گفت که این یک سبک محلی جدید است - حفظ طعم های سنتی و در عین حال اضافه کردن ظرافت. درست مانند ساخت تیم ما: حفظ انسجام کلاسیک و در عین حال القای انرژی تازه و ارتباط.

04 باد آنجی را در کیف هایمان ببندیم، درایو را به میزمان برگردانیم

در ساعت 3 بعد از ظهر، تیم HUNTER به شانگهای بازگشت.

بیرون پنجره ها، فولاد و بتن شهر دوباره ظاهر شد. در داخل، برخی به آرامی استراحت کردند، برخی عکس های دو روز گذشته را مرور کردند، و برخی از قبل شروع به بحث در مورد کار هفته آینده کرده بودند.

دو روز، یک شب - آنقدر کوتاه که به سختی فرصت داشتیم هر چهره خندان را به خاطر بسپاریم.

با این حال آنقدر طولانی که به ما فرصتی داد تا واقعاً یکدیگر را دوباره بشناسیم - نه فقط به عنوان همکار، بلکه به عنوان شریکی که می توانند با هم بخندند، با هم فریاد بزنند و همه چیز را برای یک هدف مشترک بدهند.

بهترین تیم تیمی است که در راه بالا منتظر شما باشد، در مسیر پایین با شما بماند و در بازی Werewolf به شما اعتماد کند.

ابر و کوه و باد و خنده انجی در اردیبهشت می ماند.

و ما این انرژی را به جلو منتقل خواهیم کرد و در این میدان نبرد در محل کار ادامه خواهیم داد -

شانه به شانه، همه چیزمان را می دهیم.